فنر و کمکفنر دو جزء اساسی در سیستم تعلیق و جلوبندی خودرو هستند که وظیفه اصلی آنها، کنترل و جذب ضربات و ارتعاشات ناشی از ناهمواریهای جاده است. فنر معمولاً از جنس فولاد ساخته میشود و نیروی وزن خودرو را تحمل میکند. وقتی خودرو از روی یک دستانداز عبور میکند، فنر فشرده شده و سپس منبسط میشود تا ضربه را جذب کند و مانع از انتقال مستقیم آن به بدنه و سرنشینان شود. این عمل فنر باعث میشود که چرخها همواره در تماس با سطح جاده باقی بمانند و پایداری خودرو حفظ شود. بدون فنر، هر ضربهای به صورت مستقیم به شاسی خودرو وارد میشد و رانندگی را بسیار خشک، ناایمن و ناراحتکننده میکرد.
کمکفنر به عنوان یک مکمل برای فنر عمل میکند و وظیفه اصلی آن کنترل نوسانات فنر است. فنر به تنهایی بعد از جذب ضربه، به صورت مداوم بالا و پایین میپرد و باعث ایجاد حالت فنر زدن خودرو میشود.
کمکفنر با استفاده از روغن یا گاز، این نوسانات را به سرعت میرا کرده و از بین میبرد. در واقع، کمکفنر انرژی جنبشی فنر را به انرژی حرارتی تبدیل کرده و آن را در خود جذب میکند تا خودرو پس از یک ضربه به سرعت به حالت پایدار بازگردد. بنابراین، فنر نیروی ضربه را جذب میکند و کمکفنر آن را مدیریت و کنترل میکند تا سواری نرم و پایداری را برای خودرو فراهم آورد.